Άρθρα
05/09/2019
Οι Ανισορροπίες του εκπαιδευτικού μας Συστήματος
Του Δρα Λουκά Αριστοδήμου


Το εκπαιδευτικό μας σύστημα παράγει «πλοία» φορτωμένα με γνώσεις, αλλά χωρίς πορεία πλεύσης και πυξίδα. Χρησιμοποιεί τα μυαλά των παιδιών σαν βιβλιοθήκες-αποθήκες που γεμίζει με βιβλία που δεν διαβάζει κανένας. Φορτώνει τα μυαλά των παιδιών με γνώσεις, χωρίς όμως να τα καθιστά ικανά, δίνοντας τους την ανάλογη σοφία και τα κατάλληλα εργαλεία, για να τις αξιοποιήσουν δημιουργικά και αποτελεσματικά.

Αυτή δε είναι μόνο μια πτυχή της ανισορροπίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Είναι και μια άλλη πτυχή, που παράγει μια ακόμα πιο σοβαρή ανισορροπία. Αυτή η ανισορροπία καθιστά την εκπαίδευση των παιδιών μονόπλευρη, μονοδιάστατη και με τέτοιες ατέλειες που δεν επιτρέπουν στους μελλοντικούς πολίτες, να αξιοποιούν τη γενετικά πνευματική τους ολοκλήρωση, αρμονικά και ισοζυγισμένα.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, όπως είναι δομημένο, προσπαθεί να αξιοποιήσει μονόπλευρα μόνο την νοητική νοημοσύνη, που δεν επιδέχεται επιδράσεις και αλλαγές από τις εμπειρίες της ζωής, καθότι είναι γενετικά προκαθορισμένη στο κάθε άτομο. Αφήνει παράλληλα έξω, ή ελάχιστα αγγίζει την συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών, που θα μπορούσε να επηρεαστεί θετικά, μέσα από ειδικά και συγκεκριμένα εκπαιδευτικά προγράμματα συναισθηματικής εκπαίδευσης και αγωγής.

Αποτυγχάνει δηλαδή, το εκπαιδευτικό μας σύστημα να δημιουργήσει τις συνθήκες για ένα αναγκαίο συντονισμό, από τη μια του λογικού νου και από την άλλη του συγκινησιακού νου των παιδιών. Μέρος της αποτυχίας αυτής πιθανό να ενέχεται ακόμα και την παραβατική συμπεριφορά κάποιων παιδιών. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι, ενώ ο λογικός νους είναι ικανός να ενεργοποιεί τη συνείδηση, να συλλογίζεται και να ζυγίζει τη συμπεριφορά, ο συγκινησιακός νους μπορεί να είναι παρορμητικός και μερικές φορές παράλογος.

Είναι ακριβώς εδώ που τα παιδιά είναι ανάγκη να διδάσκονται, μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα, πώς να αντιλαμβάνονται τις λειτουργίες των δύο μυαλών τους, να τα έχουν σε αρμονία και να τα χρησιμοποιούν ελέγχοντας τις αποφάσεις και τις συμπεριφορές τους, περνώντας τες μέσα από τα φίλτρα του λογικού τους νου, αλλά και των συναισθημάτων τους. Όπως απλά θα λέγαμε να μάθουν να ισορροπούν μεταξύ του νου και της καρδιάς, δηλαδή μέσα από αυτό που αποκαλούμε πνεύμα.

Οι ψηλότερες αξίες του ανθρώπου, όπως η πίστη, η αγάπη, η αλληλεγγύη, η ελπίδα, η αφοσίωση κλπ είναι υπόθεση της καρδιάς και απουσιάζουν από το μυαλό. Άρα ένα εκπαιδευτικό σύστημα που περιορίζεται σ ένα ψυχρό γνωστικό περιεχόμενο και αφήνει έξω τις συναισθηματικές λειτουργίες, με σιγουριά θα οδηγεί σε ένα ατελές αποτέλεσμα και σε στερημένα παιδιά, με τις ανάλογες αρνητικές συνέπειες στις επιλογές τους, στην καριέρα τους, στην αναγνώριση και αξιοποίηση των ταλέντων τους, στην ίδια τη ζωή τους και στην κοινωνία.


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by