Άρθρα
26/09/2019
Η αξία της Ζωής και της Αγάπης! Έμπνευση από μια κηδεία.
Του Δρα Λουκά Αριστοδήμου


Όλοι όσοι πήραν το λόγο να αποχαιρετήσουν μίλησαν μόνο για τις «ικανότητες του να κάνει χρήματα», σαν καλός «επιχειρηματίας». Ακόμα και οι πιο στενοί συνεργάτες του και τα παιδιά του, στα οποία όντως άφησε εκατομμύρια. Κανένας δεν τον γνώρισε όταν ξεκινούσε στο μονοπάτι της ζωής από ένα μικρό χωριουδάκι. Κανείς δεν τον είδε όταν έκανε τα πρώτα βήματα σε μονοπάτια άγνωστα και γεμάτα αγκάθια. Πολλές «προσωπικότητες» παρούσες. Δεν μπορώ να ξέρω αν και κάποιοι άλλοι, όπως εγώ, ένιωσαν να τον προσβάλλουν με όσα του έλεγαν. Ήθελα , αν και δεν με κάλεσαν, να πω εγώ δυο λόγια για τον Άνθρωπο για τη Ψυχή του. Γιατί εγώ τον είχα γνωρίσει, όταν και εγώ ξεκινούσα και είχα τεράστια ανάγκη σαν φοιτητής. Να σε φωνάζει για μια ώρα δουλειά και να σε πληρώνει όσο για μια βδομάδα, γιατί λογάριαζε με την ανάγκη σου και όχι με το στενό κέρδος του. Να νιώθεις την εκτίμηση του, Να σου λέει αυτά που δεν είχε πού αλλού να πει. Να σου λέει αμέσως μετά το πραξικόπημα: Λουκή (έτσι μ’ έλεγε) κλείσε τα μηχανήματα, παράτα τα όλα, έλα να πάμε σπίτι, την Κύπρο μας, από σήμερα την κατάστρεψαν.

Στο τέλος της ζωής μας, όταν η άυλη ψυχή μας ελευθερώνεται από το υλικό σώμα μας και εμείς περνούμε ξανά στον πνευματικό κόσμο, δεν έχει καθόλου σημασία ποιος «κέρδισε» ή ποιος έχασε, ούτε πόσο πλούσιοι ή διάσημοι γίναμε. Το μόνο που έχει σημασία, είναι πώς συμπεριφερθήκαμε στους άλλους κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

Έρχεται μια στιγμή που όλα τελειώνουν. Φεύγεις τόσο απότομα που σαν να μην υπήρξες ποτέ. Χωρίς κινητό, χωρίς αυτοκίνητο, χωρίς το ερμάρι σου το γεμάτο με ρούχα, χωρίς κοσμήματα, χωρίς σπίτι ακόμα και χωρίς ένα γράμμα αποχαιρετισμού. Απλά φεύγεις. Πάνε τα εγκώμια, τα πτυχία, τα σχέδια, οι σκέψεις, τα «λάικ»… Φεύγεις χωρίς τίποτε, μόνος χωρίς ακόμα να ξέρεις ότι έφυγες ή ότι υπήρξες.

Σ΄ αυτό το απαισιόδοξο τέλος, υπάρχει μόνο μια κρυφή ελπίδα. Να έχεις ίσως αναφορά ότι υπήρξες από κάποιους άλλους, που συνεχίζουν να ζουν μετά από σένα. Μια ίσως σελίδα της διήγησης για σένα. Κάποιος να πει πόσο καλός ήσουν, ότι ήξερες να χαμογελάς σε όσους είτε δεν ήξεραν είτε δεν είχαν λόγο να χαμογελούν. Ότι έδωσες το χέρι για να στηρίξεις κάποιο που δεν είχε από πού να κρατηθεί. Ότι, έτσι απλά και χωρίς όφελος, είπες ένα καλό λόγο σε κάποιο που αυτόν είχε ανάγκη για να συνεχίσει να ζει. Ναι αυτά, ένας λόγος κι ένα κράτημα του χεριού σε μια κρίσιμη στιγμή, ίσως είναι τα μόνα που θα κρατήσουν και για σένα ζωντανό το πέρασμα σου από αυτή τη ζωή και αυτό τον κόσμο. Τότε έχει πραγματική αξία και το "Αιωνία σου η Μνήμη"!


Copyright @ 2009-2019. Design & Development by Cytacom Solutions Ltd
 
Hosted by